Je zoekt een simpele koffiemachine, klikt op het eerste resultaat en ziet dat er klein “gesponsord” boven staat. Wie daarvoor betaalt weet je wel. Wat die plek precies kostte, en of dat bedrag klopte, heeft nooit iemand kunnen nakijken.
Daar gaat de zaak over die de Amerikaanse mededingingsautoriteit FTC samen met 22 staten maandag aanhangig maakte bij een federale rechtbank in Seattle. Volgens de klacht heeft Amazon zijn 1,2 miljoen adverteerders “in het geheim en systematisch” te veel aangerekend door de veilingen te manipuleren waarmee de advertentieprijs tot stand komt. Het bedrijf zou daarmee meer dan 20 miljard dollar hebben verdiend aan “verborgen toeslagen”, teruggaand tot een wijziging van de regels in 2019, meldt Nieuwsblad op basis van Belga.
Advertentiekosten staan gewoon in de prijs van het product
FTC-voorzitter Andrew Ferguson zegt het zelf: “De hogere kosten werden grotendeels doorgerekend aan de Amerikaanse consumenten.” Dat is het deel dat voor kopers telt. Een verkoper die per klik meer kwijt is dan hij dacht, verhoogt zijn verkoopprijs of bezuinigt op iets anders. Wat je op het scherm ziet is dus niet alleen een marge en een inkoopprijs, maar ook een advertentierekening waar de verkoper zelf het bedrag niet van kon controleren.
Amazon noemt de beschuldigingen onterecht en zegt dat een adverteerder nooit meer betaalde dan het bedrag van zijn eigen bod. Dat is een precieze formulering en het is niet hetzelfde als een ontkenning. Een veiling kan keurig binnen ieders maximumbod blijven en toch stelselmatig hoger uitkomen dan hij zonder ingreep zou doen.
Een gesponsorde plek is geen kwaliteitsoordeel
Ons standpunt: het probleem hier is niet dat er advertenties boven de zoekresultaten staan, maar dat één partij tegelijk de veiling houdt, de resultaten rangschikt, de winkel bezit en de spelregels tussentijds wijzigt. Bij zo’n stapeling hoort de bewijslast bij het platform te liggen, niet bij 1,2 miljoen adverteerders die elk hun eigen factuur moeten wantrouwen.
Voor wie koopt heeft dat een praktische kant. Het eerste resultaat op een marktplaats zegt iets over wie het hardst kon betalen, niet over wie het beste product levert. Dat is dezelfde vraag die speelt bij het herkennen van dropshipping: de presentatie kost geld, de kwaliteit erachter is een aparte vraag.
Twintig miljard is een claim, geen vonnis
Eerlijk over de kant die wij aannemelijk vinden: die 20 miljard dollar komt uit de klacht van de FTC, niet uit een uitspraak. Het is het bedrag dat de aanklager wil bewijzen, en de rechtbank in Seattle heeft er nog geen woord over gezegd. Wie het nu als vaststaand feit doorgeeft, doet hetzelfde als wat we het platform verwijten: een getal presenteren dat niemand kan controleren. Het aandeel Amazon daalde maandag zo’n 2,5 procent, en de beurs is een stemming, geen bewijs.
Kijk één keer bewust langs de gesponsorde blokken heen
Doe bij je volgende aankoop dit ene ding: scroll voorbij de eerste rij resultaten en vergelijk de prijs met dezelfde artikelnaam bij een winkel buiten het platform. Vind je hetzelfde product goedkoper bij een gewone webshop, dan weet je waar dat verschil ongeveer zit. Handig om er meteen naast te leggen: onze uitleg over hoe je zelf een reële prijs bepaalt, want dat is dezelfde oefening andersom.
De echte test komt in maart 2027
Dit is de derde grote FTC-zaak tegen Amazon. In september 2025 betaalde het bedrijf 2,5 miljard dollar om een zaak over stilzwijgend verlengde Prime-abonnementen af te sluiten, en in maart 2027 begint de rechtszaak over een onwettig monopolie. Die laatste bepaalt of dit soort veilingpraktijken als losse incidenten worden behandeld of als één patroon. Schikt Amazon ook deze zaak, dan komt er weer een bedrag naar buiten en geen oordeel over hoe de veiling werkt.
